Kies hier je gebied:
Kies hier uit de bij-
behorende tochten:
Hitlergroet
Een onaangenaam element in het dal is (was?) het ietwat chique hotel-restaurant een kilometer of drie vanaf Corte. Vroeger werd je na de entree onmiddellijk geconfronteerd met een grote foto aan de wand van het Franse nationale voetbalteam, waarin de eigenaar (die ondertussen wel dood zal zijn) als speler zat. De foto is gemaakt vooraf aan een wedstrijd tegen het Duitse elftal in de jaren dertig van de vorige eeuw.We zien de Franse spelers de Hitlergroet brengen. Ik schrok toen ik dit zag en heb de zaak verlaten.
De eigenaar was echter toendertijd niet in het minst gegeneerd door de foto.
Midden-Corsica:
Het dal en de klim van Restonica
Dit is een tocht van 14 km
met 900 m hoogteverschil, een pittige klim die voor menigeen een
test voor de conditie zal zijn. Er zitten vier uitgesproken steile
stukken in en twee daarvan vallen (vielen?, ik ben er al een tijdje
niet meer geweest) samen met een stuk onverhard wegdek.
Als je de tijd neemt en puf hebt, geniet dan van de schoonheid van dit dal van de rivier Restonica. En als je wat wilt zwemmen in de rivier, doe dit dan niet als het daarvoor hard geregend heeft in de bergen. Dan komt er namelijk een stortvloed aan water door de bedding naar beneden. Jaren geleden toen ik er weer eens was, zijn twee Nederlanders door de onverwachte watervloed meegesleurd en omgekomen.
Goed, nu de routebeschrijving. Aan de Zuidkant van het centrum van
Corte (met de universiteit aan je linkerhand) is een brug over de
Tavignano. Ga deze over. Als de weg naar links buigt richting uitvalswegen
N193 en N200, ga jij rechtdoor de D623 in, een smalle weg tussen
lage huizen door. En deze weg maar uitrijden dan tot de Bergerie
de Grotelle dat nu een café is en een bekend startpunt voor
verdere wandelingen door de bergen.
Na circa 6 en 8 km krijg je twee steile stukken en na 10 km ga je via de Pont de Tragone de Restonica over naar de andere oever. Net voor de brug is nog een café-restaurant (om even op adem te komen). Na de brug volgen al spoedig weer twee steile (misschien nog onverharde) stukken van ver boven de 10%.
Een waarschuwing voor de roekeloze dalers: het is een smalle weg die je deelt met autoverkeer, waaronder veel eveneens roekeloze Italianen. Heel vroeger (25 jaar geleden) kwam je hier niemand tegen, behalve zo nu en dan een boer met een ezel en van die schattige ezelsjongen. Nu helaas teveel ezels van toeristen die ook niks zeggen.
Als je de tijd neemt en puf hebt, geniet dan van de schoonheid van dit dal van de rivier Restonica. En als je wat wilt zwemmen in de rivier, doe dit dan niet als het daarvoor hard geregend heeft in de bergen. Dan komt er namelijk een stortvloed aan water door de bedding naar beneden. Jaren geleden toen ik er weer eens was, zijn twee Nederlanders door de onverwachte watervloed meegesleurd en omgekomen.
Na circa 6 en 8 km krijg je twee steile stukken en na 10 km ga je via de Pont de Tragone de Restonica over naar de andere oever. Net voor de brug is nog een café-restaurant (om even op adem te komen). Na de brug volgen al spoedig weer twee steile (misschien nog onverharde) stukken van ver boven de 10%.
Een waarschuwing voor de roekeloze dalers: het is een smalle weg die je deelt met autoverkeer, waaronder veel eveneens roekeloze Italianen. Heel vroeger (25 jaar geleden) kwam je hier niemand tegen, behalve zo nu en dan een boer met een ezel en van die schattige ezelsjongen. Nu helaas teveel ezels van toeristen die ook niks zeggen.




